‘Passie voor traumachirurgie’ - Cherelle Maduro

Cherelle Maduro

“Haal het maximale uit je
wetenschappelijke carrière”

Mijn naam is Cherelle Maduro (30) en ik kom uit Curaçao. Ondertussen woon ik al 9 jaar in Nederland. Ik heb twee studies gedaan: Gezondheidswetenschappen richting beleid en Geneeskunde, beide aan de Universiteit van Maastricht. De combinatie tussen arts zijn en weten hoe de zorg die de arts verleent georganiseerd wordt, is voor mij super interessant.

In deze blog vertel ik jullie iets over mijzelf, over mijn keus om uiteindelijk te gaan promoveren en over het onderwerp waarop ik hoop te promoveren. Tot slot wat tips voor jullie ter inspiratie!

Ik, een wetenschapper?

Promotie
Op dit moment ben ik aan het promoveren bij de traumachirurgie op het onderwerp ‘Permissive weight bearing’ bij een patiënt die een peri/ intra articulaire fractuur heeft opgelopen in de onderste extremiteit. Zes ziekenhuizen in Limburg nemen deel aan dit onderzoek. Het onderzoek wordt vanuit Maastricht geleid waar ik dus ook werk. Tot vorig jaar heb ik fulltime hieraan gewerkt. Tegenwoordig volg ik deeltijd de master Health Policy Innovation management naast mijn werkzaamheden.

Sinds de middelbare school in Curaçao heb ik een passie voor traumachirurgie

Hands on
De traumachirurgie boeit mij ontzettend sinds de middelbare school. Het is deze passie en interesse die mij heeft gestimuleerd om tijdens mijn bachelor Geneeskunde onderzoek te doen bij de traumachirurgie in het academisch ziekenhuis in Maastricht (MUMC+). Ik zou mezelf niet classificeren als iemand die dol is op het verrichten van wetenschappelijk onderzoek, maar eerder als een ‘hands-on’ persoon.

Uitdaging
Daarom stond ik te kijken toen men mij een promotie aanbood bij de traumachirurgie. Ik, een wetenschapper? Dit was niet iets dat op mijn “To Do” lijstje stond. Ik twijfelde enorm over het aanbod! Dus ik heb collega’s, vrienden maar ook artsen van wie de loopbaan mij sterk aansprak, geraadpleegd. Ik besloot de uitdaging aan te gaan.

Mijn beeld van een onderzoeker was een nerd achter een scherm

 

Nerd
De reden dat ik er zo tegenop zag om onderzoek te doen had te maken met het beeld dat ik had van de onderzoeker; namelijk een nerd die de hele dag achter een computer of in een laboratorium in zijn eentje zit te verpieteren. Ik wilde absoluut niet dagenlang doorbrengen voor een beeldscherm om literatuur en data te bestuderen.

Praktisch
Eenmaal bezig bleek dat mijn oordeel totaal niet gerechtvaardigd was. Mijn promotietraject is namelijk veel meer dan wat ik voor ogen had! Ik kreeg de kans om door mijn onderzoek concreet met patiënten aan de slag te gaan. Het ‘Permissive weight bearing’ protocol is een nieuw protocol dat daadwerkelijk de patiënt helpt om sneller, beter en goedkoper te revalideren na een breuk. Ik kreeg dus de kans om de patiënt praktisch te helpen!

Een leven vol dingen in jouw hoofd leidt alleen tot what if’s
 

Tips
Wat ik van dit traject mee neem is dat vooroordelen over een studie of een promotietraject overbodig zijn. Ga vooral de uitdaging van een promotietraject aan en haal het maximale uit je wetenschappelijke carrière. Wees assertief en ga voor datgene waar jij blij van wordt. Haal je niet van alles in jouw hoofd, stel vragen. Want een leven vol dingen in jouw hoofd leidt alleen tot een leven met what if’s.

Contact
Meer weten over mij, mijn onderzoek, mijn baan?
Stuur mij een mailtje via: Cvmaduro@me.com


‘Menselijk gedrag interesseert mij’ - Vashti Tromp

"Neem elk moment als een leermoment"

Vashti Tromp

Mijn naam is (drs.) Vashti Tromp MSc (29), ik kom uit Aruba en woon nu 9 jaar in Nederland. Ik heb BSc/MSc gezondheidswetenschappen gekozen als studie en heb het in 2017 afgerond.

Ik interesseer mij voor het gedrag van de mens

Mijn keuze voor deze studie kwam door mijn interesse in de breedte van de studie, de biologie en vooral het gedrag van de mens. Dit laatste heeft mij geïnspireerd om de richting preventie te kiezen.

Richting PhD

Ik werk nu als ‘onderzoeker in opleiding’/’promovenda’/’PhD candidate’ bij het Amsterdam UMC locatie VUMC.
Mijn onderzoek is gericht op implementatie, eHealth, therapietrouw en oncologie. Als ik mijn promotie succesvol afmaak en verdedig dan krijg ik de titel PhD achter mijn naam of dr. voor mijn naam. Ik hoop september 2022 te promoveren!

Hoe ben ik hier gekomen?

Vashti’s Werkplek

Tijdens mijn studie kwam ik verschillende promovendi tegen waardoor ik een beter idee kreeg wat promoveren inhoudt. Maar het was vooral tijdens mijn wetenschappelijk stage waarin ik veel vrijheid en extra taken kreeg dat ik de onderzoekswereld leuk begon te vinden.

 

Toen ik mijn MSc heb afgerond was er een positie vrijgekomen als onderzoeksassistent die mij werd aangeboden. In mijn tijd als onderzoeksassistent heb ik veel meer gedaan (meer als een promovenda dan als een assistent) waardoor ik gevraagd werd of ik een promotie zou willen doen (ik heb niet 1 project maar verschillende gedaan).

Ik dacht, ik ga het proberen, dat promoveren

Ik dacht nooit dat ik dat zou willen, maar wilde het proberen. Ik ging de promotie in met de mentaliteit “ik zie wel waar ik uitkom, als het lukt top als het niet lukt, dan heb ik het geprobeerd en weet ik dat het niks voor mij is”.

Groei & ontwikkeling
Zoals hierboven aangegeven had ik niet enkel 1 project, maar verschillende kleine projecten met 1 rode draad. Dit geeft wat meer uitdagingen.

Het kan heel stressvol zijn (misschien wat meer dan een normaal promotie traject), maar ook tegelijkertijd heel leerzaam en je groeit enorm!

Ik zal het ook niet rooskleuriger maken dan het is: ik wilde meerdere malen stoppen, heb heel vaak breakdown momenten gehad. Maar, nu dat ik bij het einde ben kan ik al die momenten waarderen. Ik heb een enorme groei gehad (privé en professioneel). Zonder deze ervaring was dat onmogelijk geweest.

Ben je benieuwd uit welke fases een promotie traject bestaat? Wil je mijn tips over hoe te promoveren? Lees dan mijn volgende blog die binnenkort online komt!

Mocht je nog vragen hebben, aarzel niet om mij te benaderen, het makkelijkst is mijn LinkedIn. Tot gauw! Vashti

 


‘Ooit terug naar Curaçao? Wie weet…’ - Remi Schoop

Remi Schoop

Kada pakiko tin su pasobra!

Een dag uit mijn leven als KNO-arts

Bon dia! Ik ben Remi Schoop. In deze blog beschrijf ik hoe een werkdag van mij er uit ziet als KNO-arts in Leiderdorp. Ook vertel ik over mijn band met Curaçao waar ik mijn hele jeugd heb gewoond.

Het is 7:00 ‘s ochtends als ik de auto start en naar het Alrijne ziekenhuis in Leiderdorp rij waar ik als Keel- Neus- en Oorarts (KNO-arts) werk. Uit de radio klinkt de muziek van de Curaçaose legende Rudy Plaate.

Atardi – Rudy Plaate

Mijn gedachten dwalen zoals vaker af naar die fijne tijd op het Radulphus College, waar ik 6 jaar op school zat waarna ook ik in het vliegtuig vol met bursalen naar Nederland vertrok om te gaan studeren. In een klein half uur rij ik naar mijn werk. Terwijl ik luister naar de klanken van Atardi Korsou ta bunita denk ik aan de werkdag die voor mij ligt.

Knuffel

De dag zal bestaan uit een combinatie van managementoverleg, spreekuur, het begeleiden van een coassistent en een arts-assistent die in opleiding is tot KNO-arts en zal eindigen met het wekelijkse onderwijs en vakgroep overleg.

Hoogtepunt van mijn ochtend spreekuur is de knuffel die ik van Ans krijg

nadat ik haar behandeld heb aan een oorontsteking. Ans is een dame van 48 jaar met het Syndroom van Down en die houdt zich niet aan de huidige 1,5 meter richtlijn.

Covid-19

Het afgelopen jaar zijn wij tijdens de Covid-19 pandemie ingezet op de corona afdeling en waren we genoodzaakt onze reguliere zorg af te schalen. Er is nog veel reguliere zorg uit die periode in te halen en ik hoop dat we ons hierop de komende tijd kunnen blijven richten.

Middag

Gelukkig is er vandaag voldoende tijd tussen het ochtend en middag spreekuur om te lunchen. Dit is het moment om even te ontspannen en met collega’s bij te praten.  Het middag spreekuur is prettig gevarieerd; hoogbejaarde patiënten met gehoorverlies of slikklachten wisselen af met jonge kinderen met klachten van hun neus- en keelamandelen. Tussendoor is er nog tijd om de operaties van de volgende dag voor te bereiden en na het spreekuur heb ik nog 2 kleine ingrepen op de behandelkamer. Ik verwijder een bijtcyste uit een wang en

Ik plaats een trommelvliesbuisje

 

Foto

Tijdens mijn spreekuur krijg ik veel leuke opmerkingen en vragen over de laatste aanwinst in mijn spreekkamer. Aan de muur hangt een grote foto met daarop de Pontjesbrug, Handelskade en Fort Amsterdam in Punda. De foto wordt vaak herkend en dagelijks krijg ik complimenten of vragen over de foto. Vaak krijg ik de vraag die de meeste yu di Korsou gesteld wordt: “Gaat u ooit definitief terug naar Curaçao?”

Spoed Eisende Hulp

Het is al ruim 19:00 geweest als het onderwijs en vakgroep overleg is afgerond en mijn dienst is begonnen. Tijdens de dienst kom ik vaak op de Spoed Eisende Hulp waar ik onder andere (heftige) bloedneuzen en keelontstekingen behandel.

Dushi Kòrsou

Ik vraag mij regelmatig af hoe het zou zijn om te leven en te werken op Curaçao

Waarom ben ik na al die jaren nog steeds in Nederland? Mijn antwoord kan het beste samengevat worden door de stelling uit mijn proefschrift: kada pakiko tin su pasobra!


‘Durf uit je comfortzone te stappen’ - Kimberly Angela

Kimberly Angela

“Maastricht is super internationaal met een romantische vibe”

Kimberly Angela, Bonaire, September 2021.

Bon dia! Mijn naam is Kimberly Angela en ik ben een ‘Rubiano’, 28 jaar oud. Ik heb in Maastricht gestudeerd en nu woon en werk ik op Bonaire bij de zorginstelling Fundashon Mariadal.

In deze blog vertel ik jullie iets over mijzelf, mijn studie en mijn baan. Ter inspiratie eindig ik met wat tips.

In Maastricht heb ik mijn Bachelor Geneeskunde gedaan en een gedeelte van de Master Geneeskunde. Tijdens mijn Master heb ik bewust gekozen om een ander perspectief van zorg en gezondheid te zien, dus ben ik van opleiding veranderd naar ‘Governance and Leadership in European Public Health’.

Maastricht: Een oude stad met een internationale sfeer

Kim in Maastricht met sneeuw

Maastricht was voor mij de makkelijkste keuze voor een studiestad. Tijdens een College Fair op Aruba was Maastricht University aanwezig en ik vond de stijl van de opleiding direct anders en interessant. Bij Maastricht werken ze met ‘Probleem Gestuurd Onderwijs’, dit betekent leren op basis van casussen.

Toen ik de universiteit online zocht en de stad zelf was ik direct in. Daarom heb ik ook 8 jaar in Maasi gewoond, zoals de stad liefkozend wordt genoemd.

Maastricht is super internationaal en dat voel je

ook als je in de stad loopt. Het is een oude stad met een romantische vibe. Het ligt dichtbij Duitsland en België en daar kun je makkelijk naar toe reizen. In een halfuurtje ben je al over de grens!

Geneeskunde

Als kind had ik veel interesse in de human body

Kim in Colombia

en wilde ik graag meer leren. Dus daarom heb ik gekozen voor natuurwetenschappen en biologie als pakket. Geneeskunde studeren was het doel en dat lukte mij ook gelukt via centrale selectie (loting).

De bachelor is vooral gefocust op theorie en communicatievaardigheden. Tijdens de master begon ik direct met coschappen lopen op verschillende afdelingen. Dit was voor mij best moeilijk, maar met structuur is het te doen. Ik was blij toen ik naar Colombia kon gaan voor een buitenlands coschap; ik voelde mij direct dichter bij huis.

European Public Health

Mijn master Geneeskunde heb ik niet afgerond omdat ik graag iets anders wilde doen, namelijk, European Public Health. Dit is een brede master met verschillende aspecten van gezondheid en zorg. Tijdens deze studie kreeg ik meer inzicht in het politieke aspect van zorg. Bijvoorbeeld hoe je via theorie en onderzoek kan lobbyen voor meer beleid voor publieke gezondheid. Of hoe je met politici kan communiceren om de gezondheidszorg te verbeteren.

Je leert ook over de Europese Unie en de rol van de EU in publieke gezondheid; over implementatie van beleid; leiderschap tools, onderzoeksmethodes, rechten en communicatie. Deze kennis is waardevol voor ons als young professionals om terug te brengen naar de eilanden. Wat zijn bijvoorbeeld de rechten van onze eilanden als het gaat om steun vanuit de EU?

Kim in Bonaire

Beide studies zijn voor mij waardevol, als ik kijk naar mijn huidige baan in het ziekenhuis hier in Bonaire.

Ik heb ervaring en kennis van hoe het in de kliniek gaat èn van verbetering in de kwaliteit van zorg. Nu werk ik in het ziekenhuis binnen de afdeling Kwaliteit en Veiligheid. Ik houd mij bijvoorbeeld bezig met prestatie indicatoren om de kwaliteit van zorg binnen het ziekenhuis te meten. Ik overleg hierbij vaak met mijn collega’s van de verpleegafdeling en met medici. Dan komt mijn medische kennis goed van pas.

Advies aan Caribische studenten

Kim uitzicht Bonaire

Ik had echt een goeie ervaring in Nederland als student, vooral in de internationale sfeer van Maastricht. Mijn advies is om jouw omgeving te verkennen en in organisaties mee te doen, zoals een studie- of sportvereniging. In Maastricht zijn er minder Caribische studenten in vergelijking met de Randstad, maar de vrienden die ik heb gemaakt tijdens mijn studiejaren zijn wel lifelong friends.

Het durven buiten je comfortzone te gaan is hierbij key.
Heb je vragen over Geneeskunde, European Public Health of Maastricht? Stuur mij een mail of zoek mij op FB. Ik help jou graag verder!
Email: kimberly.angela29@gmail.com


‘Keuze voor Maastricht was makkelijk’ - Warren Lasten

Wie is Warren?

Gastblog door Warren Lasten, student Geneeskunde.

Ik zal me allereerst eens voorstellen. Ik ben Warren Lasten (24), geboren op Curaçao en getogen in Nederland. Als vierdejaars geneeskundestudent aan de Universiteit van Maastricht kan ik je misschien op weg helpen bij het kiezen van een universiteit of opleiding.

Waarom Maastricht

Mijn keus voor Maastricht University was vrij makkelijk gemaakt, nadat ik met mijn Curaçaose middelbare school naar Nederland was gekomen om de verschillende universiteiten te bezoeken. Toen ik in Maastricht arriveerde keek ik mijn ogen uit. Het is een klassieke stad waarvan het Centrum voor het grootste deel nog net zo eruitziet als 100 jaar geleden. De universiteit daarentegen, in het bijzonder de Faculty of Health, Medicine and Life Sciences, is juist heel modern met alle faciliteiten die je van een universiteit in Nederland mag verwachten.

PGO

De onderscheidende factor was voor mij vooral het probleemgestuurd onderwijs (PGO). Als student geneeskunde ben je op onze universiteit proactief bezig met de theoretische leerstof. Zo zit je elke week bijvoorbeeld twee keer in een onderwijsgroep waarin je vanaf het eerste jaar al patiëntencasussen bespreekt en tot de juiste diagnose en behandeling probeert te komen, door allereerst de theorie goed te begrijpen. Dit doen we door discussies aan te gaan met andere studenten, het geven van presentaties, simulatiepatiëntcontacten waarin je zelf de consulten voert en nog veel meer. Er zijn natuurlijk ook de klassieke hoorcolleges, maar die dienen meer als toevoeging op het PGO. Voor mij is dit de ideale manieren van studeren, omdat ik zo een beeld krijg bij de tekst uit de boeken. Zo komt het vaak voor dat ik in een tentamen niet terugdenk aan wat ik aan aantekeningen heb opgeschreven, maar meer denk aan de discussies die wij gevoerd hebben tijdens de onderwijsgroepen. Dit blijft immers veel beter hangen.

Huisvesting & social life

Als student in Maastricht ben je van alle gemakken voorzien. Zelf woon ik midden in het centrum van Maastricht en ligt alles wat ik nodig heb op loopafstand. Hoewel Maastricht een studentenstad is, is het vrij eenvoudig om een geschikte kamer te vinden, die vooral ook heel betaalbaar is. Het voordeel van Maastricht is dat het niet in de Randstad ligt en de prijzen dus lager liggen dan je misschien zou verwachten. Maak nu al gebruik van Maastricht Housing om gemakkelijker huisvesting te kunnen vinden. Als je uit het Caribisch gebied komt krijg je al 2 jaar extra inschrijving om zo sneller aanspraak te kunnen maken op een kamer/studio. Je moet je verder natuurlijk wel realiseren dat Maastricht geen Amsterdam is. Er zijn genoeg studentencafés, discotheken, Latin Nights, studentenvereningen etc., maar als je op zoek bent naar onbeperkte mogelijkheden, een extreem ‘outgoing life’ of iets dergelijks, dan is Maastricht waarschijnlijk niet de juiste keus voor jou.

Internationaal

Maastricht heeft een hele grote internationale studentenpopulatie. Studenten komen werkelijk uit alle uithoeken van de wereld. Als Caribische student hoef je dus ook niet bang te zijn dat je te veel zal opvallen of dat je juist een buitenbeentje zal zijn. Hoewel je heel veel nieuwe invloeden tegen gaat komen, kan ik mij goed voorstellen dat je ook graag naar het bekende verlangt. Ik denk dat het belangrijk is om ook dicht bij je eigen ‘roots’ te kunnen blijven als je in Nederland studeert. Het zou je dan ook wellicht verbazen, maar we hebben in Maastricht een hele grote groep Caribische studenten wonen. Ik heb zelf een lijst opgesteld van 96 studenten uit het Caribisch gebied die nu nog op de universiteit zitten, maar vele zijn de afgelopen jaren ook al afgestudeerd en werkende in de stad of in de regio. De werkelijke aantallen liggen dus veel hoger.

Ambassadeur

Vanuit de AMA (Asosiashon Médiko di Antias), een vereniging gericht op zorg professionals afkomstig uit het Caribisch deel van het Koninkrijk, zijn wij ook begonnen met het oprichten van een ambassadeurschap, waarbij er in elke grote studentenstad ook een (bio)medische ‘community’ is opgericht om ons zo in onze studentensteden meer bij elkaar te brengen. Voor Maastricht ben ik de Ambassador van deze groep. Dus neem vooral ook contact met mij op als je met ouderejaarsstudenten wil netwerken, of als je gewoon even heerlijk Papiamentu met iemand wil spreken of samen met een grote groep Tumba wil kijken. Je kan aan deze studenten ook vragen hoe zij de opleidingen die jij nu interessant vindt (hebben) ervaren. Het is toch anders om dit te horen van iemand van jouw eigen eiland, in je eigen taal, dan van iemand die in Nederland is opgegroeid. Hopelijk kunnen we je zo helpen een betere, toepasselijke studiekeus te maken.

Tips

Ik wens je heel veel succes met deze moeilijke keuzes. Het belangrijkste advies dat ik je mee kan geven is; informeer jezelf. Je kunt via de website van de universiteiten heel veel informatie vinden. Maastricht University heeft zelfs virtuele open dagen; dit houdt in dat je vanuit het Caribisch gebied rond zou kunnen lopen door de faculteiten. Schroom dus ook niet om juist studenten te benaderen. Krijg niet het gevoel dat je ons lastig valt, wij zijn er voor elkaar. Uiteindelijk plukken we er allemaal de vruchten van als onze ‘eilandskinderen’ goed terechtkomen en hun dromen na kunnen jagen.


‘Amsterdam is super dynamisch’ - Christopher Willemse

Amsterdam, de mooiste stad van Nederland

Gastblog door Christopher Willemse, student Biologie in Amsterdam. Foto’s van fotograaf Tiffany Sibilo.

Voor mij was de keuze om te wonen en studeren in Amsterdam heel makkelijk. Ik kom uit het kleine Curaçao waar het rustig en laid back is, maar ik wilde juist een verandering voor mijn studentenjaren. Dynamisch, groot, druk en populair is wat ik opzocht; ik wilde deel uitmaken van een belangrijke stad waar ik trots op kon zijn, dus is het niet gek dat ik uitkwam op Amsterdam. Bovendien hebben mijn ouders ook gestudeerd in Amsterdam en speelde het aspect van in hun voetsporen willen treden ook mee. Juist als Caribische student is het belangrijk nieuwe dingen te ervaren en hier ook open voor te staan.

Wonen

De Nederlandse cultuur is heel anders, maar Amsterdam is zo groot en divers dat er voor iedereen wel een plekje is. Het uitgaansleven is in Amsterdam ook een hoogstandje, je hebt grote clubs, maar misschien wat ik nog wel leuker vind, ook allerlei cafés en kleinere uitgaansgelegenheden. Hoewel Amsterdam, in mijn opinie, de mooiste stad van Nederland is, kost het je wel wat. De geruchten zijn waar: de vraag naar kamers is hoog, terwijl het aanbod laag is, waardoor de prijzen al snel boven gemiddeld liggen. Dit hoge prijskaartje schrikt snel af, waardoor Caribische studenten vaak voor andere steden kiezen waar de prijzen beter zijn.

Buiten het centrum

Ik heb met twee andere studenten een appartementje gevonden. We hebben elk een klein kamertje (8m2) met een leuke huiskamer, kleine keuken, douche en wc. De huurprijs wordt gedeeld door drie, wat het voor ons voordelig maakt. In Amsterdam geldt over het algemeen dat hoe centraler je woont hoe hoger de huurprijs is, daarom zijn de buurten buiten het centrum op het moment heel populair, ook voor studenten. Ik ken verschillende studenten die met voorrangsregelingen via hun universiteit of hogeschool een kamer of studio hebben gevonden in wijken zoals Nieuw-West, Diemen, Osdorp en Slotervaart.

Universiteiten

Toch zijn er tot mijn verrassing in 2020 veel Caribische studenten gaan studeren in Amsterdam. In Amsterdam heb je twee universiteiten, de UvA en de VU. De UvA is een grote universiteit met verschillende campussen verspreid door de binnenstad, terwijl de VU iets kleiner is met één campus net buiten de stad. Ik studeer aan de Faculteit der Natuurwetenschappen, Wiskunde en Informatica (FNWI) of met een modernere klank The Faculty of Science. Deze faculteit hoort bij de campus Amsterdam Science Park en ligt in het oosten van Amsterdam. Het Amsterdam Science Park is één van de grootste onderzoekscentra in Europa en naast de UvA zitten er ook allerlei bedrijven die erg onderzoek gericht zijn, zoals Nikhef, Amolf en CWI. Je kan je dus voorstellen dat ik me op het Science Park omringd voel met de toekomst en innovatie. Ik voel me er als een vis in het water.

Fiets

Ik woon zelf in het centrum van de stad in Oud-West en fiets het liefst naar de campus, maar als het regent neem ik het OV. Ik doe er 25 minuten over om te fietsen naar de campus, waar ik heel erg aan moest wennen, omdat ik op Curaçao nauwelijks fietste. Alle Nederlandse medestudenten vonden het heel grappig dat ik 25 minuten fietsen lang vond, maar na een tijdje wende ik wel aan deze afstand en ging het me beter af.


‘Werk actief aan je social life in Nederland’ - Christopher Willemse

Mijn eerste jaar in Nederland

Gastblog door Christopher Willemse, student Biologie in Amsterdam. Foto’s van fotograaf Tiffany Sibilo.

Als ik nu terugkijk op mijn eerste jaar in Nederland kan ik gelukkig zeggen dat het me goed is afgegaan. Ik heb al mijn eerstejaars vakken gehaald en veel nieuwe vrienden gemaakt. Op Curaçao was ik heel gelukkig en had ik alles wat ik wilde, alles was in orde. Om ook gelukkig te zijn in Nederland besefte ik dat ik mijn leven weer vanaf nul moest gaan inrichten. De belangrijkste tip is dus ook om actief initiatief nemen. Ik deed mee aan de introductie activiteiten van de universiteit, sloot me aan bij CONGO, dat is de studievereniging van biologie, biomedische wetenschappen en psychobiologie van de Universiteit van Amsterdam. Ook werd ik lid van de sportschool en liep een voetbalveld op waar ik de eerste trainer die langs liep vroeg of ik mee mocht voetballen.

‘Leuk feitje: CONGO is de oudste (medisch) biologen-studievereniging van Nederland en staat voor ‘Comt Onooslen Naerstighlijck Gheleertheydt Ontvanghen’.

Taal

Door al deze drukke bezigheden kwam ik vanzelf terecht in sociale kringen en maakte ik vrienden, van slimme biologen tot stoere Amsterdamse voetballers. Al snel had ik elke dag van de week een bezigheid en was het zelfs lekker om een dagje vrij te hebben. Ook merkte ik dat mijn beheersing van de Nederlandse taal beter werd hier in Nederland. Het was soms wel moeilijk om het Papiamentu achterwege te laten in bepaalde zinsformuleringen. Men kijkt je gek aan als je ‘hopi nice’ of ‘aino sua’ zegt.

Men kijkt je gek aan als je zegt: ‘hopi nice’ of ‘aino sua’

Biercultuur

Hoewel ik een blanke blonde jongen ben en je zou denken dat ik makkelijk meng in Nederland, voelde ik me altijd anders en merkte ik dat ik me moest aanpassen om mee te kunnen in de Nederlandse sociale setting. Veel sociale activiteiten draaien rond het drankjes doen bij een café of kroeg, wat ik niet gewend was op Curaçao. Op Curaçao drinken de tieners eigenlijk geen alcohol en al helemaal geen bier en werd er op een strand of bij iemand thuis afgesproken met vrienden, vaak rond een barbecuetje. Bier is echt een Nederlandse alcoholische drank en het liefst drinken de Nederlanders dat op een terrasje of in de kroeg.

Makamba act

Deze hele nieuwe manier van ‘chillen’ was dus erg wennen. Toch heb ik me goed kunnen aanpassen en ben ik zelfs de Nederlandse cultuur gaan appreciëren en leuk gaan vinden. Verschillende Curaçaose vrienden hadden hier veel meer moeite mee. Met de hele transitie naar een nieuwe cultuur, stad en mensen kan je je wel voorstellen dat het ook heel fijn was om regelmatig met mijn oude Curaçaose vrienden af te spreken, waar je even je ‘makamba’ act kon laten liggen. Het leukste is natuurlijk wel als je je nieuwe vrienden introduceert aan je oude vrienden, waardoor je vriendengroep groeit.

Online college

Mijn tweede jaar is natuurlijk heel anders begonnen dan het eerste jaar. Door het corona virus zijn alle onderwijsinstellingen, inclusief de UvA, begonnen met online colleges. Dat betekent veel vaker thuis achter een laptop zitten. Ik vond dit heel lastig, omdat ik het beste presteer in een omgeving waar ik geprikkeld word om te werken en dat is absoluut niet thuis. Inmiddels is dit ‘het nieuwe normaal’ geworden en ga ik regelmatig naar de bibliotheken van de UvA om te gaan studeren. Ook probeert mijn universiteit voor elke opleiding minimaal één keer per week een fysieke les te geven. Dit vond ik heel fijn, omdat ik weer mijn studiegenoten kon zien. Mijn studiejaar heeft weinig studenten, waardoor we veel practicum lessen toch fysiek kunnen volgen. Daarnaast spreek ik nog vaak af met mijn vrienden en zussen in Nederland en blijven we elkaar motiveren.


‘Naast leuke studie ook de juiste stad kiezen’ - Christopher Willemse

Ontmoet Christopher Willemse, student biologie in Amsterdam

Gastblog door Christopher Willemse, student biologie in Amsterdam. Foto’s van fotograaf Tiffany Sibilo.

Bon dia! Ik heet Christopher Willemse en ben inmiddels tweedejaars biologie student aan de Universiteit van Amsterdam. Wat en waar je wilt studeren is voor elke scholier een moeilijke keuze maar al helemaal als je vanuit Curaçao moet kiezen. Gelukkig werd er vanuit mijn middelbare school in de vijfde klas van het VWO een studiereis naar Nederland georganiseerd waar we kennis maakten met allerlei universiteiten, steden en opleidingen.

“Wat en waar je wilt studeren is voor elke scholier
een moeilijke keuze”

Oriëntatie studiestad

Op de middelbare school was biologie mijn lievelingsvak, maar vanwege het drukke programma van de studiereis gingen we uitsluitend naar Wageningen University en Research om de biologie-georiënteerde studies te bekijken. Na alle andere opleidingen en universiteiten gezien te hebben wist ik het zeker, biologie is wat ik wil gaan studeren, de vraag was alleen waar. Ik ben toen in oktober van mijn 6e jaar VWO met mijn vader naar Nederland gegaan om te kijken naar de biologie opleidingen in andere steden. Ik heb meeloopdagen gehad in Utrecht, Leiden, Wageningen en Amsterdam.

“Biologie”

Faculteit

Met het advies van mijn ouders dat ik naast een leuke studie ook moet kijken naar de faculteit en de stad waar je studeert heb ik gekozen voor biologie aan de UvA in Amsterdam. De UvA heeft een indrukwekkende Science Park en de diversiteit, snelheid van de hoofdstad is moeilijk te overtreffen.

“Verken je stad alvast via Street view”

Online proefstudie

In deze tijden van Corona kan je een goed beeld krijgen van verschillende studies door mee te doen aan een online proefstudie. Op de websites van instellingen die dit aanbieden, vind je vaak een opdracht die je zelfstandig kunt uitwerken. Wat betreft oriënteren op de stad en leefomgeving kan je altijd studenten opzoeken die er al wonen. Vaak staan er online ook allerlei artikelen die aangeven wat de verschillende steden allemaal aanbieden aan activiteiten en faciliteiten. Misschien een beetje een gek idee, maar in deze corona tijd kan je gebruik maken van Street view en Google Maps om steden te verkennen. De Street view van Nederland is heel goed. Je kan in elk geval zien hoe de gebouwen van de stad eruit zien en of de stad leuke parkjes of restaurantjes heeft.


‘Rotterdam is hip, happening & divers’ - Camille Blaaker

Over Rotterdam

“Rotterdam, de mooiste rotstad die er is”

Hallo iedereen! Ik ben Camille Blaaker (19) en zit nu in mijn tweede jaar van de studie Geneeskunde op de Erasmus Universiteit van Rotterdam.

Ik heb zelf tot mijn achtste in Rotterdam gewoond en ben daarna naar Curaçao verhuisd. Toch was mijn keuze voor Geneeskunde in Rotterdam niet moeilijk, de stad heeft altijd een speciale plek in mijn hart gehad. Misschien omdat veel familie en vrienden hier wonen of omdat ik me goed kan vinden in de Rotterdamse down-to-earth mentaliteit van niet lullen maar poetsen. Maar waarschijnlijk gewoon omdat het zo’n mooie stad is!

“Rotterdamse down-to-earth mentaliteit van niet lullen maar poetsen”

Hippe stad

Rotterdam wordt vaak overschaduwd door de hoofdstad Amsterdam, maar niets is minder waar. De Maasstad is hip en happening en is zelfs door New York Magazine uitgeroepen tot dé place to be. De stad heeft dan ook heel wat te bieden: de grootste haven van Europa, een indrukwekkende skyline, opvallende architectuur, veel kunst, het is divers qua cultuur en natuurlijk heel veel feesten!

“dé place to be”

Uitgaan

Uitgaan in Rotterdam is geen probleem. Er is altijd wel een club open of een studentenfeest ergens. Zelfs vrienden vanuit andere steden komen regelmatig naar Rotterdam om van het nachtleven te genieten. Nu door de Corona is dat weggevallen maar gelukkig heeft de stad veel meer te bieden.

Fietsstad

Soms moet je wel even je best ervoor doen. Rotterdam heeft namelijk nogal wat verborgen parels. Het is een stad die je moet ontdekken en leren kennen. De beste manier om dit te doen is met fiets. Deze gouden tip kreeg ik van mijn tante. Op de fiets zie je veel meer van de stad dan als je het openbaar vervoer gebruikt. Daarbij is het meestal sneller dan het openbaar vervoer. Het beste is om dit te doen met vrienden, dat maakt het nog leuker.

Diversiteit

Toch vind ik wel het mooiste van Rotterdam dat het zo divers is. Kijk maar naar de burgemeester van de stad, dat is Aboutaleb, de eerste in heel Nederland met een Marokkaanse achtergrond. Als student uit Curaçao werd ik dus ook niet anders behandeld door mijn huidskleur of afkomst. Ik voelde me als nieuwkomer geen apart onderdeel van de stad. Dat kenmerkt Rotterdam: diversiteit die goed samengaat.

Mijn advies voor toekomstige bewoners van Rotterdam: Ga de deur uit, ontdek de stad en daag jezelf uit. Want zoals de bekende Hermes houseband al 22 jaar zingt, is Rotterdam nog steeds de allermooiste rotstad die er is!

“Ik voelde me als nieuwkomer geen apart onderdeel van de stad”


‘Tin mas dia ku tin siman’ - Nurah Hammoud

Een dag uit het leven van Nurah Hammoud, gynaecologe in het Curaçao Medical Center (Gastblog)

Regen tikt zachtjes tegen het raam. De wekker gaat, mijn scherm zegt 04:30AM. Ik had mijn wekker extra vroeg gezet om nog even te sporten voordat de dag begint; ik besluit om mij nog maar een keer om te draaien. De herfst is hier inmiddels ook aangebroken, het regent immers al de hele week en onder de dekens is het toch wel heel fijn.

“Leer nieuwe mensen kennen, ook buiten jouw studie”

Remigreren

Daar gaat die wekker weer, 05:30AM. Nu is het wel echt tijd om op te staan. Inmiddels zijn we 6 maanden weer terug op Curaçao, na 18 jaar Nederland. Het is wel wennen, ondanks dat het thuiskomen is. Het voelt soms als een vreemde lange vakantie. De kinderfietsstoel is ingeruild voor (overwegend) lekker weer, truk’i pan en het strand.

Oh nee, 07:00AM. De kinderen zijn nog niet aangekleed en ik moet zo echt wel vertrekken. Manlief doet de kids terwijl ik de laatste spullen in de tassen duw.

De werkdag starten

07.15 AM. Papa brengt de kinderen wel, ik ga naar mijn werk, het Curaçao Medical Center (CMC), dat trouwens net haar 1-jarig bestaan viert. November 2019 is het oude ziekenhuis, het SEHOS, overgegaan in het CMC, in een splinternieuw pand. 07:25AM sta ik op de parkeerplaats springend van het ene droge stukje asfalt naar het andere. Ondertussen oortjes inpluggen en inloggen om de overdracht via ZOOM bij te wonen. 07:33AM zit ik op de poli gynaecologie (zonder koffie) om de overdracht digitaal bij te wonen. Na een verhitte discussie met mijn collega gynaecologen, is de overdracht om 08:10AM klaar. Yes, even een rustmomentje: tijd voor koffie!

Regen

De nieuwe coassistent sluit zich aan bij mijn spreekuur en ik werk ondertussen mijn digitale HIX-inbox door, wachtend op de eerste patiënte. De doktersassistenten becommentariëren dat iedereen wel laat zal zijn door de regen. En jawel hoor, ze krijgen gelijk ook. Het openbaar vervoer wordt door de regen en COVID-19 onder druk gezet; en voor de patiënten is het, mede hierdoor, een hele uitdaging om droog en op tijd aan te komen.

Ochtendspreekuur

9:15AM komt de eerste patiënt. De rest van mijn spreekuur verloopt gestaag en zou eigenlijk een snufje oxytocine (knuffelhormoon) kunnen gebruiken: een controle van een zwangere, een postoperatieve controle, evaluatie beleid, een postpartum controle, uterus myomatosus en postmenopauzaal bloedverlies. Een echo hier, een cytologie daar, informed consent in het Spaans, Papiaments, Nederlands, Engels? Ik loop uit, maar houd mijn hoofd koel. De regen is immers goed voor de natuur toch? Om 12:54PM is mijn ochtend spreekuur klaar. Ik doe nog een beoordelingsgesprek met onze superco die fijn had meegelopen bij de Kraamkliniek Fundashon Duna Lus.

13:20PM werk ik gauw wat lunch naar binnen. Mijn poliklinische OK (POK) programma is, net als alle niet acute zorg, vanwege COVID-19 geannuleerd; dus heb kans om mijn 7 telefonische consulten te doen en achterstallige administratie bij te werken na 3 weken “staycation”. Ik loop nog even langs de verloskamers om te koekeloeren en zo nodig te helpen.

Einde werkdag

16:00PM: Doktersassistenten zeggen ayo. Inmiddels 16:21PM en de schoonmakers hebben de poli overgenomen en boenen alles schoon. Ik besluit om 16:30PM mijn PC uit te doen. Brieven zijn zo goed als klaar en tomorrow is another day. Met de electieve zorg on hold, ga ik morgen op zaal helpen in plaats van opereren. “Tin mas dia ku tin siman”, they say.

Tomorrow is another day